Alfred Nobel, kojarzony i oczywiście trafnie z Nagrodą Nobla był wybitnym
naukowcem i przemysłowcem szwedzkim. Urodził się 21 października 1833
roku w Sztokholmie, zmarł 10 grudnia 1896 roku w Sanremo.
Rodzina Nobla od wieków związana była z nauką,przemysłem i wynalazkami.
Ojciec Alfreda, Immanuel Nobel był znanym inżynierem i wynalazca
budującym mosty. Matka pochodziła z zamożnej rodziny. Z powodu bankructwa
ojciec Alfreda w 1837 roku wyjechał do Finlandii, a później do Rosji, by
w 1842 roku sprowadzić swoja rodzinę do St. Petersburga. To tutaj właśnie
Alfred zaczął swoją edukację. Nauczył się biegle mówić w pięciu językach,
równocześnie interesował się literaturą i poezją angielską, jak i chemią
i fizyką. Zaczął podróżować w celu zdobywania wiedzy w dziedzinie nauk
ścisłych. Podczas pobytu w Paryżu poznał młodego chemika, Ascanio
Sobrero, który wynalazł nitroglicerynę. Alfred bardzo zainteresował się
tym wynalazkiem. Metodą prób i błędów w roku 1867 Nobel opatentował swój
największy wynalazek- dynamit, a przy tym detonator i zapalnik. Całe
swoje życie poświecił nauce i zdołał opatentować 355 wynalazków.
Alfred zmarł na atak serca, lecz wcześniej zdążył spisać testament, w
którym jasno i zwięźle napisał, iż cala jego fortuna ma być spożytkowana
na Nagrody w dziedzinie Fizyki, Chemii, Medycyny, Fizjologii i Pokoju.